کریس مورفی، سناتور دموکرات آمریکایی، در میانه سفری به خاورمیانه، از دوحه پیامی فرستاد که محورش یک جمله بود: توافق با ایران نه‌تنها ممکن، بلکه باید بر بازگشت به حملات نظامی اولویت داشته باشد. اما زاویه تازه این خبر جایی نیست که او گفته، بلکه در جزئیاتی است که کمتر دیده می‌شود؛ دیدار او با علی الثوادی، مقام کلیدی هماهنگ‌کننده دیپلماسی غیرمستقیم میان واشنگتن و تهران.
میانجی‌ای که در سایه می‌ماند
الثوادی نامی است که در تیترها معمولاً غایب است، اما کانال ارتباطی‌ای را نمایندگی می‌کند که سال‌ها بدون تشریفات رسمی زنده مانده است. مورفی در حساب کاربری خود در ایکس نوشت که در قطر با این مقام دیدار کرده است؛ دیداری که اگر در چارچوب عادی دیپلماسی خوانده شود، یک ملاقات ساده است، اما در واقعیت نشان می‌دهد مسیرهای غیررسمی هنوز بازند.
این یعنی پیام سناتور آمریکایی از دوحه، فقط یک اظهارنظر شخصی نیست؛ تأییدی بر این است که کانال‌های پشت صحنه همچنان کار می‌کنند. الثوادی در این ساختار، نقش پلی را دارد که دو طرفی را که مستقیم با هم حرف نمی‌زنند، به هم وصل می‌کند.
هزینه‌ای که در پمپ بنزین دیده می‌شود
مورفی پیش‌تر هم هشدار داده بود که هزینه جنگ فاجعه‌بار و سوءمدیریت‌شده ایران سرسام‌آور است. او این هزینه را نه در گزارش‌های نظامی، بلکه در قیمت بنزین و گازوئیل نشان می‌دهد؛ جایی که افزایش حدود دو برابری قیمت گازوئیل، هزینه همه چیز را بالا می‌برد.
به گفته او، ۱۸ آمریکایی کشته شده‌اند و میلیاردها دلار خسارت به پایگاه‌های آمریکا وارد شده است. ذخایر موشکی به‌طرز فاجعه‌باری پایین آمده و ورشکستگی مزارع آمریکا به بالاترین حد خود رسیده است.
این ارقام، استدلال مورفی را از یک موضع ایدئولوژیک به یک محاسبه اقتصادی تبدیل می‌کند. خانواده‌های آمریکایی برای پرداخت قیمت بنزین تقلا می‌کنند و به گفته او، همه اینها در حالی است که ایران قوی‌تر از همیشه است.
اولویت‌بندی معکوس
مورفی با انتقاد از سیاست‌های جنگ‌طلبانه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، تأکید کرده که رئیس جمهور آمریکا به‌طرز خطرناکی دچار توهم شده است. جمله‌ای که در ظاهر تند است، اما در باطن یک هشدار راهبردی است: اولویت‌بندی واشنگتن معکوس شده است.
او می‌گوید توافق با ایران امکان‌پذیر است و واشنگتن باید آن را بر بازگشت به حملات نظامی اولویت دهد. این موضع، برخلاف تصور رایج، یک امتیاز به تهران نیست؛ بلکه خوانشی است که می‌گوید ادامه مسیر فعلی برای آمریکا گران‌تر تمام می‌شود.
نکته نمادین ماجرا اینجاست: پیام اولویت‌بندی مجدد از دوحه می‌آید، از مسیری که رسماً وجود ندارد اما عملاً زنده است. اگر توافق با ایران ممکن باشد، احتمالاً نه از تریبون‌های رسمی، بلکه از همین کانال‌های کم‌نام و کم‌دیده عبور خواهد کرد.