خدمت به زائر امام رضا(ع)؛ افتخاری که کارکنان مرکز مدیریت چشمانتظار تکرارش بودند حوزه/ کارکنان مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان در روزهای پایانی ماه صفر، در «موکب شهدای روحانی» به زائران حضرت رضا(علیهالسلام) خدمت میکنند؛ خدمتی که برای آنان تنها چند روز حضور در موکب نیست، بلکه توفیقی است که از سال گذشته چشمانتظار تکرارش بودهاند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از مشهد، روزهای پایانی ماه صفر برای مشهد مقدس، روزهای متفاوتی است؛ روزهایی که خیابانها و مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی، پر از زائرانی میشود که از شهرها و روستاهای مختلف، گاه کیلومترها پیاده آمدهاند تا خود را به آستان حضرت علیبنموسیالرضا(علیهالسلام) برسانند.
در این میان، موج خدمترسانی به زائران نیز جلوهای دیگر از ارادت مردم به امام هشتم(علیهالسلام) است؛ از موکبهایی که غذای گرم میان زائران توزیع میکنند تا خادمانی که بینام و نشان، بخشی از وقت خود را برای آسایش زائران اختصاص دادهاند.
موکب شهدای روحانی حوزه علمیه خراسان نیز در همین روزها، میزبان زائران حضرت رضا(علیهالسلام) است؛ موکبی که در کنار خدمات مختلف، فرصتی فراهم کرده تا کارکنان مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان نیز از فضای اداری فاصله گرفته و در جایگاه خادم، در کنار زائران قرار بگیرند.
برای برخی از این کارکنان، حضور در موکب تجربهای تازه نیست؛ آنان سال گذشته نیز خادم زائران بودهاند و از همان زمان، چشمانتظار بودند تا بار دیگر روزهای پایانی صفر فرا برسد و بتوانند سهمی هرچند کوچک در خدمت به زائران حضرت رضا(علیهالسلام) داشته باشند.
خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد در حاشیه فعالیت موکب شهدای روحانی، با شماری از کارکنان مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان درباره حالوهوای خدمت به زائران، انگیزه حضور در موکب و احساس آنان از این توفیق به گفتوگو نشسته است.
دعایی که از سال گذشته در دل مانده بود
حجتالاسلام مهدی محمدی، مسئول دفتر اسناد و تراث حوزه علمیه خراسان، با نگاهی احساسی و اندکی ناراحتی در دل، از توفیق دوباره حضور در موکب شهدای روحانی سخن گفت؛ نگاهی که نشان میداد برای او، این روزها تنها چند روز خدمت نیست، بلکه فرصتی است که ارزش تکرار شدن دارد.
وی اظهار داشت: خیلی خوشحالم که خداوند متعال به من توفیق داد که امسال هم مثل سنوات گذشته در خدمت زائران و مجاوران علیبنموسیالرضا(علیهالسلام) باشم و امیدوارم بتوانیم خدمتگزار کوچکی باشیم و در این روزهای پایانی، در خدمت زائران حضرت رضا(علیهالسلام) باشیم.
وی درباره معنای خدمت در موکب شهدای روحانی گفت: خدمت در موکب شهدای روحانی یعنی خدمت به جامعهای که در آن فرهنگ و مذهب زنده است و بهلطف الهی بتوانیم همه ما رهرو راه شهدا، مخصوصاً شهدای روحانی و رهبر شهید و عزیزمان باشیم.
وی سپس از انتظاری گفت که از سال گذشته در دل داشته است: از پارسال منتظر بودم. حقیقتاً دعایم این بود که خداوند امسال هم قسمت و روزیام کند و زنده باشیم و خدمتگزار زائران و مجاوران علیبنموسیالرضا(علیهالسلام) در موکب شهدای روحانی باشیم.
بغضی که با سؤال «آخرین سال» شکست
حجتالاسلام علی عابدی، از همکاران مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان هنگام صحبت درباره زائران، با بغضی در صدا سخن میگفت؛ بغضی که به نظر میرسید تلاش دارد آن را پنهان کند و اشک خود را در برابر خبرنگار آشکار نسازد.
وی گفت: زمانی که این زائرین را میبینم که مشتاقانه برای زیارت پیادهروی میکنند، یک احساس بسیار لذتبخش و خوبی دارم.
وقتی از او خواسته شد خدمت در موکب شهدای روحانی را در یک جمله توصیف کند، پاسخ داد: عشق به امام رضا و خدمت به امام مهربانیها بهترین حرکتی است که در این موکب انجام میشود.
حجتالاسلام عابدی ادامه داد: از پارسال منتظر بودم. حتی زمانی که در سفر اربعین هم مشرف شدم، انتظار این را داشتم و روزشماری میکردم که در چنین روزی در خدمت زائرین امام رضا(علیهالسلام) باشم.
اما وقتی از او درباره احتمال آخرین سال خدمت پرسیده شد، بغضش بیشتر شد و با احساسی آشکار گفت: دوست ندارم؛ گر بنا باشد چنین چیزی باشد، دوست دارم امام رضا(علیهالسلام) خودشان آنجا پذیرای ما باشند.
وقتی شستن استکان زائر، تصویر روحانیت را تغییر میدهد
حسن حیدری با چهرهای جدی، از حضور خود در موکب شهدای روحانی گفت؛ جدیتی که هنگام صحبت از جایگاه روحانیت در میان مردم بیشتر به چشم میآمد.
وی اظهار داشت: سال گذشته خیلی توفیق نداشتم که در موکب خدمت کنم و واقعاً لحظهشماری میکردم که امسال برسد و بتوانم بیایم خدمت کنم.
وی خدمت به زائران حضرت رضا(علیهالسلام) را افتخار دانست و افزود: برای ما افتخاری است که خادم زوار امام رضا(علیهالسلام) باشیم، آن هم در موکب شهدای روحانی که متعلق به حوزه علمیه است.
حیدری با اشاره به تأثیر حضور روحانیون در عرصه خدمترسانی به مردم گفت: مردم نگاهشان به حوزه قطعاً تأثیرگذار است. وقتی طلاب را با عمامه و لباس روحانیت میبینند که خدمت میکنند، دیدشان عوض میشود.
وی ادامه داد: برای مردم خیلی مهم است که یک طلبه بیاید خدمتگزارشان باشد؛ استکانشان را بشوید، ظرفشان را بشوید و به آنها خوشامد بگوید. این برای من افتخار است و خوشحالم که امسال خدا توفیق داد خدمتگزار زائران امام رضا(علیهالسلام) باشم.
لبخندی که پشت آن، حسرت یک ساله بود
حجتالاسلام محسن زارعی، از همکاران مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان در بخش ساماندهی کادر مدارس، با خنده و حالوهوایی صمیمی از حضور خود در موکب سخن گفت؛ لبخندی که در کنار کلماتش، شوق خدمت را به خوبی نشان میداد.
وی اظهار داشت: حس خیلی خوبی ایجاد میکند. از نظر مردم، روحانی خوب آن روحانیای است که بتواند خوب به مردم خدمت کند.
حجتالاسلام زارعی افزود: موکب جایی است که این کار میتواند عملیاتی شود و خدمت را به مردم نشان بدهد؛ اینکه هم روحانیت در بین مردم است و هم میتواند خدمترسان باشد.
وی سپس از حسرت سال گذشته گفت: من از پارسال برای اینکه نتوانستم در این موکب شرکت کنم، حسرت میخوردم که این فرصت را از دست دادم و حقیقتاً منتظر بودم امسال برپا شود و با تمام توان بتوانم در این موکب خدمت کنم.
وی در پایان با همان حالوهوای امیدوارانه گفت: امیدوارم خدا قبول کند و بتواند از ما به احسن وجه پذیرا باشد.
خجالتی اما خوشحال از خادمی امام هشتم(علیهالسلام)
حجتالاسلام حامد قشلاقی، از کارکنان مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان از شهرستان بجنورد، با حالتی احساسی و کمی خجالتی درباره حضورش در موکب صحبت کرد؛ گویی برای او سخن گفتن از این توفیق دشوارتر از خود خدمت کردن بود.
وی اظهار داشت: از اینکه بخشی از وقت و توان خودم را برای خدمت به زائران حضرت گذاشتم، احساس خوشحالی دارم و امیدوارم لایق خدمت به زائران امام هشتم باشم.
حجتالاسلام قشلاقی افزود: من از پارسال منتظر بودم که این ایام بیاید و بتوانم به زائران امام رضا(علیهالسلام) خدمترسانی کنم.
وی ادامه داد: توفیق خدمت در اربعین را نداشتم، ولی امسال توفیق خدمت به زائران امام رضا(علیهالسلام) در مشهد مقدس را داشتم.
کلاه لبهدار و قدمی کوچک در دریای خروشان خدمت
علیاکبر فلاح، از کارکنان بخش حراست مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان، با چهرهای جدی و در حالی که کلاه لبهداری بر سر داشت، از حضور خود در جمع خادمان موکب سخن گفت.
وی اظهار داشت: هر کس در این ایام علاقهمند است که در این دریای خروشانی که همه به نوعی دارند به زوار علیبنموسیالرضا(علیهالسلام) خدمت میکنند، مختصر قدمی بردارد.
فلاح افزود: ما هم به سهم خودمان بخشی از وقتمان را سعی میکنیم در این موکب خدمترسانی کنیم و خیلی هم از این کار خشنودیم که حداقل فرصتی به وجود آمده که بتوانیم یک قدم برای زائران امام رضا برداریم.
وی درباره معنای خدمت در موکب شهدای روحانی گفت: شاید به نوعی یکی از آن وظایف خدمات اجتماعی باشد که رهبر شهیدمان برای روحانیت و طلاب مطرح کردند و در راستای همان، بخش کوچکی از خدماترسانی به این جامعه مذهبی و بافت دینی کشورمان باشد.
فلاح ادامه داد: من از پارسال منتظر این صحنه بودم که بعد از اربعین، آن شور و حرارتی که در اربعین وجود دارد، ادامه پیدا کند و مثل رودی به یک دریای خروشان وصل شود.
لبخند یک خادم در میان شلوغی موکب
سعید خوشی، از کارکنان مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان، که با چهرهای خندان و روحیهای صمیمی در موکب حضور داشت، خدمت به زائران را تجربهای شیرین و ارزشمند میدانست.
لبخند او در میان شلوغی موکب، بیش از هر کلامی نشان میداد که خادمی زائران حضرت رضا(علیهالسلام) برای او صرفاً یک مسئولیت نیست؛ بلکه فرصتی برای سهیم شدن در حالوهوای خدمت به زائران و مجاوران حضرت است.
خوشی نیز مانند دیگر کارکنان مرکز مدیریت، بخشی از وقت خود را در روزهای پایانی ماه صفر به خدمترسانی در موکب شهدای روحانی اختصاص داده و این حضور را فرصتی برای ادای سهم خود در خدمت به زائران امام هشتم(علیهالسلام) میداند.
مصاحبهای که دوست نداشت؛ خدمتی که نمیخواست تمام شود
سیدعلیاصغر موسوی، از کارکنان اداره انبار مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان، چندان علاقهای به انجام مصاحبه نداشت و ترجیح میداد به جای صحبت کردن، همچنان مشغول خدمت باشد؛ اما وقتی از انگیزه حضورش در موکب پرسیده شد، کوتاه و صادقانه پاسخ داد: علت اصلی خدمت ما اینجا، خدمت به امام رضا و خدمت به زائران امام رضاست.
موسوی درباره احساس خود از خدمت در جوار حضرت رضا(علیهالسلام) گفت: احساسم از این بالاتر که ما در جوار حضرت رضا داریم خدمت میکنیم، اصلاً قابل وصف نیست.
اما وقتی از موسوی درباره اینکه اگر امسال آخرین سال خدمتش باشد چه احساسی خواهد داشت، پرسیده شد، لحنش رنگ دلتنگی گرفت و گفت: از اینکه نتوانم به ظاهر به امام رضا خدمت کنم، غصهام فقط همین است.
وی افزود: فکر میکنم تمام توانم را گذاشتم، مخصوصاً امسال که بتوانم خدمت خوبی کنم، و
منبع: خبرگزاری حوزه (Hawzah)